Με βάση το νέο Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ΚΦΕ – Ν.4172/2013), που γενικά ισχύει από το 2014 και μετά, ορίζεται ότι τα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου που συστήθηκαν στην ημεδαπή ή την αλλοδαπή και στα οποία περιλαμβάνονται και τα κάθε είδους σωματεία και ιδρύματα, εξαιρούνται από τον φόρο μόνο για τα κάθε είδους έσοδα που πραγματοποιούν κατά την επιδίωξη της εκπλήρωσης του σκοπού τους (αρθ.45, περ γ, ΚΦΕ).

Αντίθετα, τα έσοδα που αποκτούν τα πιο πάνω πρόσωπα από δραστηριότητα η οποία δεν συνιστά άσκηση της μη κερδοσκοπικής αποστολής τους αποτελούν αντικείμενο φορολογίας, έστω και αν τα έσοδα αυτά διατίθενται για την εκπλήρωση του μη κερδοσκοπικού σκοπού τους.

Με βάση τις σχετική ερμηνεία του Υπουργείου Οικονομικών (ΠΟΛ 1044/2015), στην κατηγορία εσόδων που δεν φορολογούνται εντάσσονται, ενδεικτικά, τα έσοδα από:

  • Συνδρομές και τα δικαιώματα εγγραφής των μελών
  • Εράνους
  • Κρατικές επιχορηγήσεις
  • Χορηγίες ιδιωτών ή επιχειρήσεων
  • Δωρεές τρίτων
  • Λαχειοφόρους κληρώσεις
  • Από διαφημίσεις που καταχωρούνται σε περιοδικά που εκδίδονται και διανέμονται μόνο στα μέλη τους δωρεάν

Περαιτέρω από την ίδια ερμηνεία επίσης διευκρινίζεται ότι τα έσοδα που φορολογούνται, δηλαδή με άλλα λόγια τα έσοδα που θεωρείται ότι είναι εκτός μη κερδοσκοπικού σκοπού,  είναι ενδεικτικά, τα έσοδα από:

  • Κεφάλαιο (δηλ. τόκοι, εισόδημα από ακίνητα, μερίσματα, royalties)

 

  • Υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου (δηλ. από μεταβίβαση ακινήτων, από μεταβίβαση τίτλων ήτοι μετοχών, μεριδίων κλπ)
  • Συνδρομές τρίτων – μη μελών
  • Έκδοση και πώληση περιοδικών, βιβλίων, εντύπων, κ.λπ. σε τρίτους – μη μέλη καθώς και από τις διαφημίσεις που καταχωρούνται σε αυτά
  • Έσοδα από διαφημίσεις σε φανέλες αθλητικών σωματείων Δίδακτρα από λειτουργία ιδιωτικών σχολείων, εργαστηρίων κλπ.

Η διαπίστωση αν τα έσοδα πραγματοποιούνται κατά την επιδίωξη της εκπλήρωσης του σκοπού των πιο πάνω προσώπων (ή όχι), είναι θέμα πραγματικό και ανάγεται στην ελεγκτική αρμοδιότητα της φορολογικής αρχής, η οποία κρίνει επί του τεταγμένου σκοπού τους και για τον τρόπο κτήσης και διάθεσης των εσόδων τους.

Υπό αυτή την έννοια, θα πρέπει να δίδεται προσοχή ώστε οι τυχόν εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται από τα εν λόγω πρόσωπα, να εμπίπτουν αδιαμφισβήτητα στους σκοπούς του εκάστοτε προσώπου, προκειμένου να μη δημιουργούνται τριβές με τις φορολογικές αρχές και να μην τίθεται θέμα φορολόγησης.

 Ο φόρος εισοδήματος που επιβάλλεται στο εισόδημα που φορολογείται, υπολογίζεται με συντελεστή  26%, ενώ επιπλέον συμβεβαιώνεται και προκαταβολή φόρου, η οποία υπολογίζεται στο 55% του φόρου.

Κατά τον υπολογισμό του πληρωτέου φόρου (εκκαθάριση), αφαιρούνται οι φόροι που τυχόν παρακρατήθηκαν, από πηγές Ελλάδος.

Για τον προσδιορισμό του εισοδήματος που θα φορολογηθεί, από τα ακαθάριστα έσοδα (της δραστηριότητας που φορολογείται) αφαιρούνται τυχόν δαπάνες που έχουν άμεση σχέση με την εν λόγω φορολογητέα δραστηριότητα. Σε περίπτωση που υπάρχουν δαπάνες που είναι κοινές για όλες τις δραστηριότητες (δηλ και για τις απαλλασσόμενες και για τις  φορολογητέες), τότε οι δαπάνες αυτές επιμερίζονται αναλογικά με τα έσοδα κάθε δραστηριότητας. Είναι αυτονόητο ότι, σε καμία περίπτωση, δεν μπορούν να αφαιρεθούν δαπάνες οι οποίες με τις γενικές διατάξεις θεωρούνται ως μη εκπιπτόμενες (π.χ. πρόστιμα, δαπάνες ψυχαγωγίας, προσωπικές καταναλωτικές δαπάνες κλπ.).

Σε σύγκριση με το προηγούμενο, μέχρι και το 2013, καθεστώς, το πλαίσιο φορολόγησης των μη κερδοσκοπικών νομικών προσώπων, παραμένει σε γενικές γραμμές το ίδιο.

 

Αξιοσημείωτη μεταβολή με το νέο ΚΦΕ αποτελεί το γεγονός ότι, το καθαρό εισόδημα από τόκους φορολογείται πλέον τελικά με συντελεστή 26%, ενώ με τις προγενέστερες διατάξεις η φορολόγηση εξαντλείτο με την παρακράτηση φόρου 15% που διενεργούσε η τράπεζα.